منو

یکشنبه, 28 آبان 1396 - Sun 11 19 2017

A+ A A-


مقدمات ظهور

بدون شك پيش از ظهور حضرت مهدى(عليه السلام) علامات و نشانههايى پديد خواهد آمد كه طى روايات زيادى از زمان رسولاللّه(صلى الله عليه وآله وسلم) و اميرالمؤمنين(عليه السلام)تا زمان خودمولا امام زمان(عليه السلام) بر آنها تأكيد مىشده است.

الف ـ برخى از اين نشانهها مربوط به پديدههاى طبيعى است: همچون بروزطاعون، خشكسالى، كسوف و خسوف در رمضان و برخى ديگر مربوط به پديدههاىاجتماعى مىباشد; مانند بروز جنگهاى متعدّد، خروج سفيانى، فساد اجتماعى ودستهاى ديگر پديدههاى غير طبيعى ويژهاى است: چون صيحه آسمانى، سرخىآتشگونهاى در آسمان، فرو رفتن لشكرى در زمين.

ب ـ برخى از اين نشانهها اختصاص به زمان خاصى ندارد : و ممكن است سالهابلكه دهها سال قبل از ظهور اتفاق بيفتد. اما برخى ديگر از آنها اختصاص بهسال ظهور دارد: چنانكه در روايتى از قول امام صادق(عليه السلام) آمده است: «قبل از قيام قائم(عليه السلام) پنج واقعه اتفاق مىافتد: خروج يمانى وقيام سفيانى، نداى آسمانى، فرو رفتن لشكر در بيداء و كشته شدن نفس زكيّه

و در حديثى ديگر فرمود: «ليس بين قائم آل محمد و قتل نفس الزكيّه اِلاّ خمسة عشر ليلة».

«بين ظهور قائم آل محمد (صلى الله عليه وآله وسلم) و كشته شدن نفس زكيّه، بيش از پانزده شب فاصله نيست».

ج ـ بعضى از اين نشانهها، قطعى و حتمى است و برخى ديگر نشانههاى غيرقطعى به شمار آمدهاند كه در تعيين اين جهت، بين روايات اين باب، اختلافوجود دارد.

قابل تذكّر اين كه، عليرغم بحثهاى جنجالى و اختلاف آفرينى كه گاهى برسر بروز پارهاى نشانهها و مقدار دلالت آن بر نزديك شدن ظهور خجسته مولاامام زمان (عليه السلام) پيش مىآيد، بايد توجّه داشت كه:

اولا: هيچ كس حق ندارد با استناد به نشانهاى خاص كه به نظر او يقيناًاز علامات ظهور شمرده مىشود، وقتى خاص را براى ظهور حضرت مهدى (عليهالسلام) تعيين نمايد; زيرا در آن صورت به تصريح خود مولا، مشمول «كذبالوقّاتون» شده و در هر رتبه علمى و اجتماعى هم كه باشد، بايد مورد تكذيبقرار گيرد.

ثانياً: آنچه اهميت دارد حفظ آمادگى مردم براى ظهور امام زمان(عليهالسلام)است بهگونهاى كه هر صبح و شام آمادگى داشته باشند كه اگر امر فرجامضاء شد، بتوانند به يارى او قيام كنند و در راه اهداف الهى او از مال وجان و امكانات خويش در گذرند. به عبارت ديگر: حتّى در صورتى كه بر فرض،هيچ نشانهاى بر قرب ظهور دلالت نكند، نمىتوان غافلانه به زندگى عادىپرداخت و از وظيفههايى كه شيعه و همه مردم نسبت به ساحت مقدس امام زمان (عليه السلام) دارند، غفلت كرد.

ثالثاً: نظام جمهورى اسلامى در ايران بهترين زمينه را براى آزمايشمنتظران در كيفيت يارى رسانى به امام عصر (عليه السلام) فراهم كرده است،لذا برهمه منتظران حقيقى امام زمان (عليه السلام) است كه همه امكانات خويشرا در حفظ اين نظام و تضمين بقاى آن، در راستاى احكام و قرآن و ولايت بهكار گيرند.

رابعاً: ميزان پايبندى كسانى كه همواره دم از امام زمان (عليهالسلام)مىزنند وبر سر اثبات فلان نشانه ظهور و حكايت فلان ديدار با مولاكتابها مىنويسند، بايد به مقدار فداكارى آنان در هدايت اجتماعى و بر قرارىعدالت و مسئوليت پذيرى آنان در اين راه، قابل اثبات باشد.